احتمال معلولیت درمیان افراد دیابتی

 آنالیز نتایج بدست آمده ازیک بازنگری جدید نشان می دهد که افراد مبتلا به دیابت 50 درصد بیشتر درمعرض خطر معلولیت (مشکل در راه رفتن ومراقبت های شخصی روزانه)  نسبت به افراد غیر دیابتی هستند.

این معلولیت شامل مشکل در راه رفتن ، استفاده ازتلفن ، انجام معاملات  یا مدیریت تجارت ، خرید و حتی استحمام ، پوشیدن لباس و خوردن غذا  می باشد.

نویسنده ی مقاله Anna Peetersمی گوید: دراین تحقیق مشخص گردید که خطر معلولیت  درافراد مبتلا به دیابت 50 تا 80 درصد در مقایسه با افراد غیر دیابتی بیشتر است  این نتیجه درتمام انواع معلولیت ها دیده می شود.

این نتیجه بخصوص درمیان جوامع مسن که میزان دیابت در میان آنها رو به افزایش است بسیار اهمیت دارد. ترکیب افزایش سن و افزایش ابتلا به دیابت با افزایش میزان معلولیت درمیان افراد مسن دردهه های آینده همراه خواهد بود.

Peetersمی گوید: هنوز دقیقاً مشخص نیست که چگونه دیابت سبب افزایش خطر ابتلا به معلولیت می شود اما محققین درحال کنترل اطلاعات برای یافتن  سایر عواملی هستند که در دیابت و معلولیت مشترک است، نظیر چاقی و شیوه ی زندگی  بی تحرک . حتی با در نظر گرفتن این دو عامل همچنان ارتباط مذکور بین دیابت و چاقی مشاهده می شود .

 او می گوید: احتمالاً التهاب ایجاد شده بدلیل بالا بودن مقدار قندخون می تواند منجر به این  معلولیت شود یا ممکن است عوارض دیابت نظیر بیماری قلبی، مشکلات کلیوی و قطع عضو  خطر معلولیت را افزایش دهد.

 نتایج این تحقیق درمجله ی  The Lancet Diabetes and Endocrinologyمنتشر گردید. در طی سه دهه ی گذشته ، شیوع دیابت دو برابر شده است . عوارض دیابت می تواند شامل بیماری قلبی، مشکلات بینایی ، بیماری  کلیوی، بیماری عروق خونی دراندام های انتهایی باشد . مطالعات نشان می دهد که معلولیت درافراد دیابتی به دلایل مختلفی است. برخی ازاین عوامل خطر معلولیت را تا دو برابر افزایش می دهند.

برای بررسی بهتر علل واقعی خطر معلولیت ، Peetersو همکارانش اطلاعات  26 تحقیق را که در آن خطر معلولیت درافراد دیابتی با افراد غیر دیابتی مقایسه شده بود، بازنگری کردند .

آنها دریافتند که عدم توانایی درحرکت درمیان افراد دیابتی نظیر عدم توانایی در راه رفتن نسبت به افراد غیر دیابتی 71 درصد افزایش نشان می دهد. شانس فرد مبتلا به دیابت درمشکل در استفاده ازتلفن یا وسایط نقلیه 65 درصد  بیش از یک فرد غیر دیابتی است و بروز مشکل در خوردن، پوشیدن لباس و استحمام در میان افراد دیابتی نسبت به افراد غیر دیابتی 82 درصد افزایش نشان می دهد.

دراین بازنگری انواع دیابت از هم تفکیک نشد، اما اکثر افراد شرکت کننده دراین تحقیقات  به دیابت نوع 2 مبتلا بودند.

Peetersمی گوید: ما به بررسی تأثیر مدیریت دیابت بر خطر معلولیت پرداختیم ، اما هنوز به طور واضح مشخص نیست که آیا مدیریت خوب بیماری دیابت می تواند فرد را در برابر معلولیت محافظت کند، با این حال چند تحقیق درمورد مدیریت دیابت و کنترل ضعیف قندخون و تأثیر آن بر افزایش خطر معلولیت وجود دارد. او می افزاید: ما می دانیم که کنترل صحیح دیابت می تواند از ابتلا به عوارض اصلی دیابت جلوگیری می کند، این عوارض اصلی می تواند درآینده موجب بروز معلولیت گردد. بنابراین مدیریت و کنترل صحیح  دیابت می تواند خطر ابتلا به معلولیت را در افراد کاهش دهد.

یکی از متخصصین می گوید: این یافته ها به رابطه ی علت و معلولی بین دیابت و افزایش خطر معلولیت نپرداخته است اما نکته ی خوبی  که در آن وجود دارد افزایش آگاهی ازامکان بروز معلولیت دراین افراد برای خود بیمار و پزشک معالج او است.

 دراین تحقیق درمورد مدت زمان ابتلا و شدت بیماری دیابت  و ارتباط آن با معلولیت نتایجی ارائه نشده است.برای مثال انتظار می رود دیابت تشخیص داده نشده  و کنترل نشده یکی از علل بروز معلولیت در آینده و ایجاد هزینه های بیشتر برای بیمار،خانواده و اجتماع باشد.

 دراین تحقیق اهمیت اختصاص منابع مالی برای پیشگیری از عوارض دیابت درمیان افراد مبتلا برای جلوگیری ازمعلولیت های بعدی مشخص گردید.

منبع: www.hon.ch